een filosofische kijk op Diever en de wereld eromtoe
Gelukkig zijn er een aantal principes voorgesteld waarop een gedeelde visie op een goed leven gebouwd kan worden. Het zijn principes die een meerderheid van mensen, over culturen heen, kan herkennen en onderschrijven. De tijd waarin ‘universele’ oplossingen door ons aan de rest van de wereld kan worden opgelegd, is voorgoed voorbij.
We zijn allemaal druk, druk, druk en dan is het een uitkomst als er zich een Hulppiet (de Dichtpiet) aandient die vlotjes een aardig gedichtje uit zijn mouw schudt. Maar dan stuit Sinterklaas op nieuwe problemen…..
Geloven is een oer-woord, de onmisbare basis van samenlevingen, vooral op het platteland. Fides (trouw) was het belangrijkste concept in elke agrarische gemeenschap zoals die van oude beschavingen. De deugd Fides; kan vertaald kan worden in de begrippen als trouw, geloof, loyaliteit oftewel vertrouwen.
De basis van Kants ‘plichtethiek’ is dat wij ons moeten laten leiden door de zogenaamde categorische imperatief: handel slechts volgens díe stelregel, waarvan je tegelijk kunt willen dat die voor iederéén moet gelden.
Een Socratisch Gesprek is een bezinnend gesprek om tot een gemeenschappelijk antwoord op een fundamentele kwestie te komen.
Tegen de achtergrond dat er in situaties altijd meerdere principes en belangen spelen, blijft de vraag hoe en wanneer je belangrijkste waardes, gevoelens en principes het best overeind blijven? Wat als je moet kiezen?
Het idee om een schut neer te laten om de stroming te verminderen, de vaart eruit halen, om alles even te laten bezinken, gebruikte de Duitse filosoof Immanuel Kant in zijn theorie over eeuwige vrede. Kant ziet dat degene die het meest lijden in een oorlog het volk is.
Geschatte leestijd: ca 4 minutenWat betekent het recente gekwebbel van een prominent politica over ‘de hardwerkende Nederlander’? Is dit voortijdige verkiezingsretoriek met een duidelijk neoliberale inslag? Ogenschijnlijk valt […]
Het huidig snel veranderende wereldbeeld, de mentaliteit, en de prioriteiten van sommige bestuurders en hun entourage daaromheen botst met mijn idee van ‘vooruitgang’. Want dit is de onomkeerbare route naar ressentiment, na-ijver, haat en achterdocht. Kortweg: onvrede.
