een filosofische kijk op Diever en de wereld eromtoe
Gelukkig zijn er een aantal principes voorgesteld waarop een gedeelde visie op een goed leven gebouwd kan worden. Het zijn principes die een meerderheid van mensen, over culturen heen, kan herkennen en onderschrijven. De tijd waarin ‘universele’ oplossingen door ons aan de rest van de wereld kan worden opgelegd, is voorgoed voorbij.
De basis van Kants ‘plichtethiek’ is dat wij ons moeten laten leiden door de zogenaamde categorische imperatief: handel slechts volgens díe stelregel, waarvan je tegelijk kunt willen dat die voor iederéén moet gelden.
Een Socratisch Gesprek is een bezinnend gesprek om tot een gemeenschappelijk antwoord op een fundamentele kwestie te komen.
Door twijfel te zaaien kunnen populisten opzettelijk van alles ten onrechte eindeloos vertragen. Gewoon door maar wat te roepen, zo hard mogelijk.
Het idee om een schut neer te laten om de stroming te verminderen, de vaart eruit halen, om alles even te laten bezinken, gebruikte de Duitse filosoof Immanuel Kant in zijn theorie over eeuwige vrede. Kant ziet dat degene die het meest lijden in een oorlog het volk is.
Veerkracht is het ‘opkrabbelen’ uit een kwetsbare situatie of ‘zich staande houden’ in een penibele positie. Kun je veerkracht verwerven of is dit een aangeboren eigenschap?
Het huidig snel veranderende wereldbeeld, de mentaliteit, en de prioriteiten van sommige bestuurders en hun entourage daaromheen botst met mijn idee van ‘vooruitgang’. Want dit is de onomkeerbare route naar ressentiment, na-ijver, haat en achterdocht. Kortweg: onvrede.
Kijk bijvoorbeeld eens naar de asielproblematiek, ambtenaren en politiek komen tegenover elkaar te staan. Dat wordt dan versluierd verwoord als ’Ambtenaren zijn niet al te optimistisch over het bereiken van beleidsdoelstellingen door het kabinet’. Dit betekent nogal wat. Want wat als democratisch vastgesteld beleid kan niet meer kan worden uitgevoerd?
Wereldvrede is zo’n ontzettend complexe zaak, dat eigenlijk niemand er iets over durft te zeggen. Zijn essay blijkt niets meer en niets minder dan de aanzet tot de oprichting van de Volkenbond in 1919. Op haar beurt werd de Volkenbond opgevolgd door de Verenigde Naties en later de Europese Unie.
